វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភាវនា
ន. [ភា-វៈ-នា]
ការចម្រើន, ការនឹកចំពោះត្រង់អារម្មណ៍ដ៏ល្អតែមួយដដែលៗឱ្យច្រើនៗ គឺនឹកហើយនឹកទៀតរឿយៗជាអនេក, ការរំពឹងស្មឹងស្មាធិ៍ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ការចម្រើន, ការនឹកចំពោះត្រង់អារម្មណ៍ដ៏ល្អតែមួយដដែលៗឱ្យច្រើនៗ គឺនឹកហើយនឹកទៀតរឿយៗជាអនេក, ការរំពឹងស្មឹងស្មាធិ៍ :
ឧទាហរណ៍
“តាំងភាវនា, ចម្រើនភាវនា។”
២
នឹកចំពោះត្រង់អារម្មណ៍ដ៏ល្អតែមួយដដែលៗ, នឹកហើយនឹកទៀតរឿយៗជាអនេក, រំពឹងស្មឹងស្មាធិ៍ :
ឧទាហរណ៍
“ខំភាវនា, ភិក្ខុភាវនាកម្មដ្ឋាន។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់