វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភិយ្យោ
គុ. [ភី-យោ]
ច្រើន, លើសលែង, ពន់ពេក; និយាយថា ភិយ្យោសោ ក៏មាន (ច្រើនប្រើក្នុងកាព្យ)។
ច្រើន, លើសលែង, ពន់ពេក; និយាយថា ភិយ្យោសោ ក៏មាន (ច្រើនប្រើក្នុងកាព្យ)។
ច្រើន, លើសលែង, ពន់ពេក; និយាយថា ភិយ្យោសោ ក៏មាន (ច្រើនប្រើក្នុងកាព្យ)។
“”