វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភិសវង់
កិ. [ភិ-សៈ-វង់]
វង្វេងស្មារតីដោយខ្លាច, ភាន់ភាំង, សង្ស័យ, ស្ងើច ឬស្ញែងដោយភាន់គំនិត។ ខ្មែរច្រើនប្រើសំដៅសេចក្ដីថា "គួរឱ្យចាប់ចិត្តស្រឡាញ់, គួរឱ្យស្នេហា, ..." :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
វង្វេងស្មារតីដោយខ្លាច, ភាន់ភាំង, សង្ស័យ, ស្ងើច ឬស្ញែងដោយភាន់គំនិត។ ខ្មែរច្រើនប្រើសំដៅសេចក្ដីថា "គួរឱ្យចាប់ចិត្តស្រឡាញ់, គួរឱ្យស្នេហា, ..." :
ឧទាហរណ៍
“បង ឬប្អូនភិសវង់, គួរឱ្យភិសវង់។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់