វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ភូមិវិទ្យា

ន. [ភូ-មិ-វិត-ទ្យា]

វិទ្យាសាស្ត្រដែលសិក្សាអំពីផែនដី រួមបញ្ចូលទាំងរបាយមនុស្ស សត្វ រុក្ខជាតិ និងបម្រែបម្រួលទាំងឡាយដោយសារធម្មជាតិឬដោយសារសកម្មភាពមនុស្ស (បាតុភូតរូបនិងបាតុភូតសង្គម)។ ភូមិវិទ្យាចែកជាពីរផ្នែកគឺ ភូមិវិទ្យារូប និងភូមិវិទ្យាមនុស្ស។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៧ ន័យ
១

វិទ្យាសាស្ត្រដែលសិក្សាអំពីផែនដី រួមបញ្ចូលទាំងរបាយមនុស្ស សត្វ រុក្ខជាតិ និងបម្រែបម្រួលទាំងឡាយដោយសារធម្មជាតិឬដោយសារសកម្មភាពមនុស្ស (បាតុភូតរូបនិងបាតុភូតសង្គម)។ ភូមិវិទ្យាចែកជាពីរផ្នែកគឺ ភូមិវិទ្យារូប និងភូមិវិទ្យាមនុស្ស។

ឧទាហរណ៍

“”

២

ផ្នែកមួយនៃភូមិវិទ្យាសេដ្ឋកិច្ចដែលសិក្សាអំពីទិដ្ឋភាពផ្សេងៗនៃការដាំដុះ និងការចិញ្ចឹមសត្វ។

ឧទាហរណ៍

“”

៣

ផ្នែកមួយនៃភូមិវិទ្យាមនុស្សដែលសិក្សាអំពីប្រវត្តិ និងការវិវត្តនៃទីតាំង រូបរាង មុខងារ និងសកម្មភាពសំខាន់ៗ ទំនាក់ទំនងជាមួយតំបន់ជុំវិញ និងការចាត់ថ្នាក់របស់ក្រុងនិងទីក្រុង។

ឧទាហរណ៍

“”

៤

ផ្នែកមួយនៃភូមិវិទ្យាមនុស្សដែលសិក្សាអំពីការប្រែប្រួលនៃរបាយដង់ស៊ីតេ សមាសភាព លំនៅឋាន ក្រុង បម្លាស់លំនៅ និងកំណើននៃប្រជាជនទៅតាមទីកន្លែងនានា។

ឧទាហរណ៍

“”

៥

ផ្នែកមួយនៃភូមិវិទ្យាដែលសិក្សាអំពីប្រជាជន សហគមន៍ វប្បធម៌ សេដ្ឋកិច្ច និងអន្តរកម្មរបស់មនុស្សជាមួយនឹងបរិស្ថាន ដោយផ្ដោតទៅលើទំនាក់ទំនងរវាងសកម្មភាពមនុស្សក្នុងលំហលើផ្ទៃផែនដី។

ឧទាហរណ៍

“”

៦

ផ្នែកមួយនៃភូមិវិទ្យាដែលសិក្សាអំពីផ្នែកខាងក្រៅរបស់ផែនដី មានសណ្ឋានដី ជលធារ អាកាសធាតុ របាយរុក្ខជាតិនិងសត្វ និងបម្រែបម្រួលទាំងឡាយដោយសារធម្មជាតិ ឬដោយសារសកម្មភាពមនុស្ស :

ឧទាហរណ៍

“ការសិក្សាអំពីអាកាសធាតុនិងគម្របព្រៃឈើជាផ្នែកមួយនៃភូមិវិទ្យារូប។”

៧

ផ្នែកមួយនៃភូមិវិទ្យាដែលពាក់ព័ន្ធនឹងផលិតកម្ម របាយ ការដោះដូរនិងការប្រើប្រាស់ធនធានរួមទាំងការសិក្សាពីកត្តាសេដ្ឋកិច្ចដែលមានឥទ្ធិពលលើរបាយ និងភាពខុសគ្នានៅលើផ្ទៃផែនដី។

ឧទាហរណ៍

“”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ពាក្យផ្សំ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់