វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភោរភាវ
គុ.កិ., គុ. [ភោ-ភាវ]
ដែលពោលពាក្យពេញចំហឥតគម្រប, ដែលនិយាយឥតសំចៃ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលពោលពាក្យពេញចំហឥតគម្រប, ដែលនិយាយឥតសំចៃ :
ឧទាហរណ៍
“មនុស្សភោរភាវ, សម្ដីភោរភាវ; និយាយភោរភាវ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ដែលពោលពាក្យពេញចំហឥតគម្រប, ដែលនិយាយឥតសំចៃ :
ដែលពោលពាក្យពេញចំហឥតគម្រប, ដែលនិយាយឥតសំចៃ :
“មនុស្សភោរភាវ, សម្ដីភោរភាវ; និយាយភោរភាវ។”