វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភ្ជល់
ន. [ភ្ជល់]
ស្លឹកកំពូលទ្រាំងដែលដាក់គ្របប្រជល់មុខប្រក់លើគ្នាដេរខ្ទាស់ជាបន្ទះ; ទោះបីត្បាញជាការុងឬសម្ពៀតជាដើមក៏ហៅ ភ្ជល់ បានដែរ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ស្លឹកកំពូលទ្រាំងដែលដាក់គ្របប្រជល់មុខប្រក់លើគ្នាដេរខ្ទាស់ជាបន្ទះ; ទោះបីត្បាញជាការុងឬសម្ពៀតជាដើមក៏ហៅ ភ្ជល់ បានដែរ :
ឧទាហរណ៍
“ការុងភ្ជល់, សម្ពៀតភ្ជល់។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់