វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភ្ជុំ
កិ. [ភ្ជុំ]
ធ្វើឱ្យជុំ, ឱ្យជួបជុំគ្នា, ឱ្យប្រជុំគ្នា :
ធ្វើឱ្យជុំ, ឱ្យជួបជុំគ្នា, ឱ្យប្រជុំគ្នា :
ធ្វើឱ្យជុំ, ឱ្យជួបជុំគ្នា, ឱ្យប្រជុំគ្នា :
“ភ្ជុំគ្នា, ភ្ជុំពល។”
រួបរួមជាតិកំណើតពួកអ្នកដែលអន្ទោលមកកើតចួបគ្នា ដោយព្រះសព្វញ្ញុពុទ្ធទ្រង់សរញាណឃើញច្បាស់ហើយទ្រង់ត្រាស់សម្ដែងប្រាប់។
“”
(ម.ព. ភ្ជុំជាតក ក្នុង ភ្ជុំ)។
“”
(ម.ព. បិណ្ឌ)។
“”