វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភ្នែក
ន. [ភ្នែក]
ចក្ខុ គឺអាយតនៈមួយប្រភេទរបស់មនុស្ស, សត្វ សម្រាប់មើលរូប, ឃើញរូប។
ចក្ខុ គឺអាយតនៈមួយប្រភេទរបស់មនុស្ស, សត្វ សម្រាប់មើលរូប, ឃើញរូប។
ចក្ខុ គឺអាយតនៈមួយប្រភេទរបស់មនុស្ស, សត្វ សម្រាប់មើលរូប, ឃើញរូប។
“”
ផ្នែកដែលស្ដួចស្ថិតនៅខាងចុងភ្នែកជាប់នឹងសៀតផ្កា :
“ស្នាមជ្រួញត្រង់កន្ទុយភ្នែក។”
ពកត្រង់ថ្នាំងឫស្សីខ្ចីទាំងពួងឬឈើខ្ចី, វល្លិខ្ចីពួកខ្លះដែលនឹងបែកពន្លកចេញជាដៃ, ជាមែក :
“ភ្នែកឫស្សី។”
(ព.ប្រ.) ដែលមានតែភ្នែកមើលឃើញប៉ុន្តែឥតដឹងឥតយល់ :
“មនុស្សភ្នែកឫស្សី។”