វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភ្លង
ន. [ភ្លង]
ឈ្មោះឈើព្រៃមួយប្រភេទ មានសាច់រឹងស្និទ្ធ, មាន ២ប្រភេទគឺ ភ្លងជូរ ស្លឹកជូរបន្តិចៗ ប្រើស្ងោរលាងសំពត់បាន; ភ្លងក្អែក ស្លឹកធំៗក្រាស់ៗជាងភ្លងជូរ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ឈ្មោះឈើព្រៃមួយប្រភេទ មានសាច់រឹងស្និទ្ធ, មាន ២ប្រភេទគឺ ភ្លងជូរ ស្លឹកជូរបន្តិចៗ ប្រើស្ងោរលាងសំពត់បាន; ភ្លងក្អែក ស្លឹកធំៗក្រាស់ៗជាងភ្លងជូរ។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់