វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភ្លន
គុ.កិ. [ភ្លន]
អំពីអាការៈលេបអ្វីៗដែលទន់ចូលទៅទាំងមូលឥតមានទើសទាក់ :
អំពីអាការៈលេបអ្វីៗដែលទន់ចូលទៅទាំងមូលឥតមានទើសទាក់ :
អំពីអាការៈលេបអ្វីៗដែលទន់ចូលទៅទាំងមូលឥតមានទើសទាក់ :
“គ្រលៀវលេបភ្លនៗ។”
ដែលលោតផ្លោះរំលងឥតទើសទាក់; លោតផ្លិច, ភ្លែត :
“លោតភ្លន, ហ្វូងគោលោតផ្លោះរបងភ្លនៗ, ត្រីរ៉ស់លោតរំលងទំនប់ភ្លន។”