វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភ្លឹង
គុ. [ភ្លឹង]
ដែលត្រង់ស្ដូក, ស្ដូកស្ដឹង :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលត្រង់ស្ដូក, ស្ដូកស្ដឹង :
ឧទាហរណ៍
“ត្រង់ភ្លឹង; សណ្ដូកជើងដៃភ្លឹង។”
២
ដែលស្អាតឥតមានសៅហ្មង :
ឧទាហរណ៍
“សភ្លឹង។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់