វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភ្លុក
អវយវៈជាឆ្អឹងដុះចេញពីក្នុងមាត់ដំរីឈ្មោល មានសណ្ឋានមូលធំចុងស្រួច កាលណាលូតវែងមានទ្រង់ទ្រាយងទន្ទាំ, តាមធម្មតា តែងតែដុះចេញមកមួយគូ, ប៉ុន្តែចួនណាដុះទោលតែមួយក៏មានខ្លះ ហៅថា ភ្លុកទក។
អវយវៈជាឆ្អឹងដុះចេញពីក្នុងមាត់ដំរីឈ្មោល មានសណ្ឋានមូលធំចុងស្រួច កាលណាលូតវែងមានទ្រង់ទ្រាយងទន្ទាំ, តាមធម្មតា តែងតែដុះចេញមកមួយគូ, ប៉ុន្តែចួនណាដុះទោលតែមួយក៏មានខ្លះ ហៅថា ភ្លុកទក។
អវយវៈជាឆ្អឹងដុះចេញពីក្នុងមាត់ដំរីឈ្មោល មានសណ្ឋានមូលធំចុងស្រួច កាលណាលូតវែងមានទ្រង់ទ្រាយងទន្ទាំ, តាមធម្មតា តែងតែដុះចេញមកមួយគូ, ប៉ុន្តែចួនណាដុះទោលតែមួយក៏មានខ្លះ ហៅថា ភ្លុកទក។
“”
ដំរីឈ្មោលដែលដុះភ្លុកពីកំណើត គេមិនហៅ ឈ្មោល ទេ គេហៅ ភ្លុក :
“ហ្មដំរីខ្លះទាក់បានភ្លុក ខ្លះទាក់បានស្ដរ។”
(ម.ព. ព្លុក)។
“”
ឈ្មោះដឹងមួយប្រភេទមានស្លាប-ងសណ្ឋានភ្លុក :
“ដឹងភ្លុក។”
ឈ្មោះម្រះមួយប្រភេទផ្លែវែងៗ សណ្ឋានភ្លុក :
“ម្រះភ្លុក។”
(ព.ផ្ទ. ស្តរ។ បើញីគេហៅ មេ គេមិនហៅ ញី ទេ។ ម.ព. ចែ{¥¥}១{££} ផង)។