វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភ្លេច
កិ. [ភ្លេច]
ចាំមិនបាន, នឹកមិនឃើញ :
ចាំមិនបាន, នឹកមិនឃើញ :
ចាំមិនបាន, នឹកមិនឃើញ :
“ភ្លេចអក្សរ, ភ្លេចធម៌។”
(ម.ព. ភ្លេចភ្លាំង)។
“”
ភ្លាំងគំនិតមិនគិតពីដំណើរខ្លួន :
“មើលគេភ្លេចខ្លួន។”
នឹកឈ្មោះគេពុំឃើញ។
“”
ធ្វេសស្មារតីមិនប្រុងត្រចៀកស្ដាប់ ឬមិនប្រុងប្រយ័ត្នថែរក្សា។
“”
(ព.ប្រ.) ដែលឈប់ឬលែងនឹកនាដល់ការបរិភោគ ដោយរវល់ខ្លាំង ជក់នឹងអ្វីមួយ ឬកើតទុក្ខជាខ្លាំង) :
“ជក់មើលរឿងភ្លេចបាយភ្លេចទឹក, ប្រពន្ធទើបស្លាប់ គាត់កើតទុក្ខឡើងភ្លេចបាយភ្លេចទឹក។”
ភ្លេចដោយភ្លាំងស្មារតី។
“”
ចាំមុខគេពុំបាន។
“”
(សំនួន.) ភ្លេចញឹកញយ ម្ដងភ្លេចនេះម្ដងភ្លេចនោះ :
“គាត់ជរាហើយទើបភ្លេចមុខភ្លេចក្រោយ។”
ចោលរបស់ដោយមិនបានចាប់ភ្លឹក។
“”
(ព.ផ្ទ. ចាំ, នឹកឃើញ, ស្គាល់)។