វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភ្លោះ
គុ. [ភ្លោះ]
ដែលកើតចេញមកមួយគូ :
ដែលកើតចេញមកមួយគូ :
ដែលកើតចេញមកមួយគូ :
“កូនភ្លោះ គឺកូនដែលកើតក្នុងផ្ទៃមាតាមួយដំណាលគ្នា សម្រាលចេញបន្តគ្នាក្នុងវេលាតែមួយ។”
ដែលព្រែកគ្នាឬជាប់គ្នាមួយគូ :
“កាំភ្លើងភ្លោះ គឺកាំភ្លើងព្រែក; ដើមឈើភ្លោះ គឺដើមឈើដែលដុះព្រែកគ្នា; សំពត់ភ្លោះ គឺសំពត់ពីរផ្ទាំងដែលគេដេរភ្ជាប់គ្នា។”
ដេរសំពត់ពីរផ្ទាំងភ្ជាប់គ្នា :
“ភ្លោះសំពត់, ភ្លោះផាហ៊ុម។”