វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ភ្លៅមាន់
ន. [ភ្លៅ-មាន់]
ឈ្មោះស្មៅមួយប្រភេទដែលមានស្លឹកឆែកជា៥ដើម ទងស្លឹក ផ្កា ផ្លែ មានរោម។ ប្រើជាឱសថព្យាបាលជំងឺចុះខ្សោយអស់កម្លាំង វិលមុខធីងធោង ក្អក គ្រុនក្ដៅ សម្រួលឱ្យស្ត្រីមានរដូវទៀងទាត់។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ឈ្មោះស្មៅមួយប្រភេទដែលមានស្លឹកឆែកជា៥ដើម ទងស្លឹក ផ្កា ផ្លែ មានរោម។ ប្រើជាឱសថព្យាបាលជំងឺចុះខ្សោយអស់កម្លាំង វិលមុខធីងធោង ក្អក គ្រុនក្ដៅ សម្រួលឱ្យស្ត្រីមានរដូវទៀងទាត់។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់