វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

មការន្ត

ន. [មៈ-កា-រ៉ន់-តៈ] ឬ [មៈ-កា-រ៉ន់]

ឈ្មោះនិគ្គហិតដែលពោលឮសូរសំឡេងជាអក្សរ ម ប្រកបខាងចុង (អ័ម, អាម) ដូចជា កំ, តំ (ក័ម, ត័ម) កាំ, ចាំ (ក័ម, ច័ម ឬ កាម, ចាម) ជាដើម។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

ឧទាហរណ៍

“”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ម.ព. និគ្គហិតនិងសរណគមន៍ ផង)។

បន្តរៀនទៀត