វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មជ្ឈត្តិកៈ
គុ. [ម័ច-ឈ័ត-តិ-កៈ]
ដែលលើកតម្កើងខ្លួនឯងខ្ពស់, ដែលគិតថាខ្លួនជាអ្នកឆ្នើមក្នុងលោក។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលលើកតម្កើងខ្លួនឯងខ្ពស់, ដែលគិតថាខ្លួនជាអ្នកឆ្នើមក្នុងលោក។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ដែលលើកតម្កើងខ្លួនឯងខ្ពស់, ដែលគិតថាខ្លួនជាអ្នកឆ្នើមក្នុងលោក។
ដែលលើកតម្កើងខ្លួនឯងខ្ពស់, ដែលគិតថាខ្លួនជាអ្នកឆ្នើមក្នុងលោក។
“”