វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

មជ្ឈេលុប

ន. [ម័ច-ឈេ-លប់]

សព្ទ, ពាក្យ ឬសង្កាត់ពាក្យ ដែលលុបកណ្ដាលខ្លះចេញទុកឱ្យនៅតែខាងដើមនិងខាងចុង; ខាងភាសាបាលីដូចជា សុដ្ឋុភាសិត "ពាក្យដែលគេពោលដោយប្រពៃ" លុបទុកត្រឹមតែ សុភាសិត "ពាក្យត្រឹមត្រូវ, ពាក្យពីរោះ", ធាតុ និធាន ចេតិយ "ចេតិយជាទីតម្កល់ធាតុ ឬចេតិយដែលគេបញ្ចុះធាតុ" លុបទុកត្រឹមតែ ធាតុចេតិយ "ចេតិយបញ្ចុះធាតុ" ជាដើម; ខាងភាសាខ្មែរ, ដូចជា ផ្ទះ របស់ ខ្ញុំ ជា ផ្ទះខ្ញុំ, សត្វ នៅ ក្នុង ទឹក ជា សត្វទឹក, អាវ សម្រាប់ ការពារ ទឹក ភ្លៀង ជា អាវភ្លៀង ជាដើម។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

សព្ទ, ពាក្យ ឬសង្កាត់ពាក្យ ដែលលុបកណ្ដាលខ្លះចេញទុកឱ្យនៅតែខាងដើមនិងខាងចុង; ខាងភាសាបាលីដូចជា សុដ្ឋុភាសិត "ពាក្យដែលគេពោលដោយប្រពៃ" លុបទុកត្រឹមតែ សុភាសិត "ពាក្យត្រឹមត្រូវ, ពាក្យពីរោះ", ធាតុ និធាន ចេតិយ "ចេតិយជាទីតម្កល់ធាតុ ឬចេតិយដែលគេបញ្ចុះធាតុ" លុបទុកត្រឹមតែ ធាតុចេតិយ "ចេតិយបញ្ចុះធាតុ" ជាដើម; ខាងភាសាខ្មែរ, ដូចជា ផ្ទះ របស់ ខ្ញុំ ជា ផ្ទះខ្ញុំ, សត្វ នៅ ក្នុង ទឹក ជា សត្វទឹក, អាវ សម្រាប់ ការពារ ទឹក ភ្លៀង ជា អាវភ្លៀង ជាដើម។

ឧទាហរណ៍

“”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់