មតក

បុគ្គលដែលស្លាប់ហើយ។

គ្រឿងបរិក្ខារ ឬទ្រព្យរបស់បុគ្គលដែលស្លាប់ហើយ។

(ម.ព. មតកបរិក្ខារ)។

ភត្តដែលគេឧទ្ទិសឱ្យបុគ្គលស្លាប់ (ខាងពុទ្ធសាសនា ចំពោះភត្តដែលប្រគេនដល់ភិក្ខុសង្ឃ ហើយឧទ្ទិសចំណែកបុណ្យទៅបុគ្គលស្លាប់; ខាងលទ្ធិដទៃ ចំពោះបាយសំណែន)។

ភាសាស្លាប់ ភាសាដែលគេលែងប្រើ។

សព, សាកសព។

បណ្ដាំបុគ្គលស្លាប់ (បណ្ដាំខ្មោច)។