វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មត្តិកា
ន. [ម័ត-តិ-កា]
ដីស្អិត, ដីល្អិតផង់ដែលលាយទឹកទៅស្អិត, ដីឥដ្ឋ។ ដីដែលលាយទឹកឱ្យគ្រាន់តែសើមស្អិតហើយពូតជាដុំ ហាលថ្ងៃឱ្យស្ងួតទុកដុសជម្រះកាយក្នុងពេលងូតទឹក (ប្រើតែក្នុងសម័យបុរាណព្រេងនាយ ដែលពុំទាន់មានសប៊ូ) :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
ដីស្អិត, ដីល្អិតផង់ដែលលាយទឹកទៅស្អិត, ដីឥដ្ឋ។ ដីដែលលាយទឹកឱ្យគ្រាន់តែសើមស្អិតហើយពូតជាដុំ ហាលថ្ងៃឱ្យស្ងួតទុកដុសជម្រះកាយក្នុងពេលងូតទឹក (ប្រើតែក្នុងសម័យបុរាណព្រេងនាយ ដែលពុំទាន់មានសប៊ូ) :
ឧទាហរណ៍
“ភិក្ខុងូតទឹកជម្រះកាយដោយមត្តិកា (ព.វិ.)។”
២
ភណ្ឌៈដែលគេធ្វើដោយមត្តិកា។
ឧទាហរណ៍
“”
៣
ភាជន៍ដែលគេធ្វើដោយមត្តិកា (ភាជន៍ដី) មានក្អម, ឆ្នាំង, ថូ, ចាន ជាដើម។
ឧទាហរណ៍
“”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ម.ព. សប៊ូ សាប៊ូ ផង)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់