វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មនុជទេស្សិក
ន., គុ. [មៈ-នុ-ជៈ-ទេស-សិក]
អ្នកឬជនដែលស្អប់ខ្ពើមនុស្សដូចគ្នា, ដែលស្អប់ខ្ពើមមនុស្សដូចគ្នា។
អ្នកឬជនដែលស្អប់ខ្ពើមនុស្សដូចគ្នា, ដែលស្អប់ខ្ពើមមនុស្សដូចគ្នា។
អ្នកឬជនដែលស្អប់ខ្ពើមនុស្សដូចគ្នា, ដែលស្អប់ខ្ពើមមនុស្សដូចគ្នា។
“”
(ម.ព. មនុជទេស្សន៍ ផង)។