វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មនោសារ
ន. [មៈ-នោ-សា]
នាមឥសីម្នាក់ជាផៅពង្សនៃព្រះបាទមនុ, ជាអ្នកបង្កើតគម្ពីរឬច្បាប់ធម្មសាស្ត្រមុនដំបូងបំផុតក្នុងខាងដើមនៃភទ្រកល្ប មានជាប់ដរាបមកដល់សព្វថ្ងៃនេះ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
នាមឥសីម្នាក់ជាផៅពង្សនៃព្រះបាទមនុ, ជាអ្នកបង្កើតគម្ពីរឬច្បាប់ធម្មសាស្ត្រមុនដំបូងបំផុតក្នុងខាងដើមនៃភទ្រកល្ប មានជាប់ដរាបមកដល់សព្វថ្ងៃនេះ :
ឧទាហរណ៍
“មនោសារជាឥសីគ្រូច្បាប់ធម្មសាស្ត្រ។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ហៅថា មនុសារឬមនូសារ ក៏បាន)។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់