វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មន្ត្រី
ន. [មន់-ត្រី]
អ្នករាជការដែលមានស័ក្ដិយស, នាម៉ឺន។
អ្នករាជការដែលមានស័ក្ដិយស, នាម៉ឺន។
អ្នករាជការដែលមានស័ក្ដិយស, នាម៉ឺន។
“”
មន្ត្រីដែលព្រះករុណាជាម្ចាស់ជីវិតទ្រង់ប្រោសព្រះរាជទានងារឱ្យគ្រាន់តែមានកេរ្តិ៍ឈ្មោះ ឥតមានប្រាក់ខែឬប្រាក់រង្វាន់ព្រោះយសស័ក្ដិនោះទេ។
“”
មន្ត្រីដែលធ្វើការរាជការក្នុងទីរួមខេត្ត។
“”
មន្ត្រីដែលមានឈ្មោះក្នុងតារាងទូទាត់បៀវត្សប្រចាំខែតែគ្មានវត្តមានក្នុងការងារ :
“មានមន្ត្រីខ្មោចស្លាប់និងមន្ត្រីខ្មោចរស់។”
មន្ត្រីដែលធ្វើការរាជការក្នុងឃុំ ឬសង្កាត់ មានមេស្រុកឬចៅសង្កាត់ជាដើម។
“”
(ម.ព. មន្ត្រីឃុំ)។
“”
ការប្រជុំពួកមន្ត្រីប្រឹក្សាកិច្ចការរាជការ។
“”
សាលាឬទីសម្រាប់ពួកមន្ត្រីប្រជុំគ្នាម្ដងៗ ជំនុំប្រឹក្សាកិច្ចការរាជការ។ល។
“”