វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មន្ទារ
ន. [មន់-ទា]
ឈ្មោះឈើសួគ៌មួយប្រភេទ។ ខ្មែរហៅឈើតូចមួយប្រភេទ ពួកយីហ៊ុប ស្លឹកនិងផ្កាធំជាងយីហ៊ុប ផ្កាក្លិនក្រអូបឈ្ងប់។
ឈ្មោះឈើសួគ៌មួយប្រភេទ។ ខ្មែរហៅឈើតូចមួយប្រភេទ ពួកយីហ៊ុប ស្លឹកនិងផ្កាធំជាងយីហ៊ុប ផ្កាក្លិនក្រអូបឈ្ងប់។
ឈ្មោះឈើសួគ៌មួយប្រភេទ។ ខ្មែរហៅឈើតូចមួយប្រភេទ ពួកយីហ៊ុប ស្លឹកនិងផ្កាធំជាងយីហ៊ុប ផ្កាក្លិនក្រអូបឈ្ងប់។
“”
ផ្កាមន្ទារ; សរសេរជា មន្ទារវបុស្ប ក៏បាន។
“”
(ម.ព. មន្ទារបុស្ប)។
“”