វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មរ
កិ. [ម]
ស្លាប់ (សម្រាប់ប្រើចំពោះតែក្នុងកាព្យដែលកវីត្រូវការប្រើខ្លះ កុំឱ្យខ្វះ ដូចជា) :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ស្លាប់ (សម្រាប់ប្រើចំពោះតែក្នុងកាព្យដែលកវីត្រូវការប្រើខ្លះ កុំឱ្យខ្វះ ដូចជា) :
ឧទាហរណ៍
“ព្រឹកមិញគាត់ត្រាច់ចរ ល្ងាចគាត់មរឥតដឹងខ្លួន នេះគឺការគាប់ជួន នាំឱ្យខ្លួនមានគ្រោះកាច។”
២
ភក់ដែលកើតអំពីទឹកត្រាំដើមត្រុំ ព្រមទាំងស្លឹកត្រុំស្រស់ផងឱ្យរលួយហើយកូរឱ្យខះកកមានសម្បុរខ្មៅខៀវទៅជាធ្លះសម្រាប់ប្រើជាគ្រឿងជ្រលក់ :
ឧទាហរណ៍
“គាត់ភ័យស្លុតឡើងមុខខ្មៅប៉ែដូចជាមរ។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ម.ព. ធ្លះ ផង)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់