វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មរតក
[មៈ-រៈ-ដក់]
បុគ្គលដែលស្លាប់ហើយ :
បុគ្គលដែលស្លាប់ហើយ :
បុគ្គលដែលស្លាប់ហើយ :
“ទ្រព្យមរតក គឺទ្រព្យបុគ្គលដែលស្លាប់ហើយ។”
ទ្រព្យដំណែលឬទ្រព្យសំបាច់របស់បុគ្គលស្លាប់ :
“ទទួលមរតក, ទាមយកមរតក, ត្រូវបានមរតក។”
ជនជាអ្នកធ្វើសន្តតិកម្មដែលបានស្លាប់ទៅហើយ។
“”
(ច្រើនសរសេរជា មរដក មកយូរហើយ គួរកុំសរសេរតទៅទៀត។ ម.ព. មតក ផង)។