វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មល្ល
គុ. [ម៉ល់-លៈ] ឬ [ម័ល-លៈ]
ដែលមាំទាំ, រឹងប៉ឹង។
ដែលមាំទាំ, រឹងប៉ឹង។
ដែលមាំទាំ, រឹងប៉ឹង។
“”
អ្នកចំបាប់។
“”
ឈ្មោះជាតិមនុស្សពួកមួយក្នុងមជ្ឈិមប្រទេសជាន់ពុទ្ធកាល។
“”
ការចំបាប់គ្នា, លេងចំបាប់។
“”
ព្រះរាជាជាតិមល្លៈ; ពួកព្រះរាជាទាំងនេះ ដែលចាត់ការថ្វាយព្រះភ្លើងព្រះបរមសពនៃព្រះសក្យមុនីសម្ពុទ្ធ។
“”