វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មហាមាត្រ
ន. [មៈ-ហា-ម៉ាត]
មន្ត្រីមានស័ក្ដិធំ, សេនាបតី; ហៅថា រាជមហាមាត្រ ក៏មាន (ច្រើនប្រើតែពីក្នុងសម័យបុរាណ, សម័យសព្វថ្ងៃនេះ ជួនកាលប្រើជាឋានន្តរសម្រាប់មន្ត្រីសាមញ្ញក៏មាន)។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
មន្ត្រីមានស័ក្ដិធំ, សេនាបតី; ហៅថា រាជមហាមាត្រ ក៏មាន (ច្រើនប្រើតែពីក្នុងសម័យបុរាណ, សម័យសព្វថ្ងៃនេះ ជួនកាលប្រើជាឋានន្តរសម្រាប់មន្ត្រីសាមញ្ញក៏មាន)។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់