វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មហោឡារ
គុ. [មៈ-ហោ-ឡា]
ដែលធំលើសលែង, ប្រសើរបំផុត, ដែលហ៊ឹកហ៊ាក់ឬអធិកអធមក្រៃពេក; ដែលអស្ចារ្យខ្លាំង (ប្រើជាមហោឡារិក ក៏បាន) :
ដែលធំលើសលែង, ប្រសើរបំផុត, ដែលហ៊ឹកហ៊ាក់ឬអធិកអធមក្រៃពេក; ដែលអស្ចារ្យខ្លាំង (ប្រើជាមហោឡារិក ក៏បាន) :
ដែលធំលើសលែង, ប្រសើរបំផុត, ដែលហ៊ឹកហ៊ាក់ឬអធិកអធមក្រៃពេក; ដែលអស្ចារ្យខ្លាំង (ប្រើជាមហោឡារិក ក៏បាន) :
“រៀបពិធីធ្វើបុណ្យជាមហោឡារ, រៀបក្បួនហែជាមហោឡារិក។”
គុណដ៏ធំក្រៃលែង។
“”