វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មាត់ដង្កាប់
[មាត់-ដង់-កាប់]
(ព.ប្រ.) មាត់ច្រកឬប្រហប់, ធ្នារ ជាកន្លែងនៅរបស់បច្ចាមិត្ត ដែលត្រូវការរករឿងរកហេតុជានិច្ច (មានអាការៈហាក់ដូចជាមាត់របស់ដង្កាប់) :
(ព.ប្រ.) មាត់ច្រកឬប្រហប់, ធ្នារ ជាកន្លែងនៅរបស់បច្ចាមិត្ត ដែលត្រូវការរករឿងរកហេតុជានិច្ច (មានអាការៈហាក់ដូចជាមាត់របស់ដង្កាប់) :
(ព.ប្រ.) មាត់ច្រកឬប្រហប់, ធ្នារ ជាកន្លែងនៅរបស់បច្ចាមិត្ត ដែលត្រូវការរករឿងរកហេតុជានិច្ច (មានអាការៈហាក់ដូចជាមាត់របស់ដង្កាប់) :
“នៅជិតមាត់ដង្កាប់ចោរ ...។”
ធ្នារជាទីប្រជុំនៃអ្វីៗទាំងពួងដែលគេត្រូវការ។
“”