វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មានះ
សេចក្ដីប្រកាន់, ដំណើរប្រកាន់ខ្លួន, សេចក្ដីរឹងត្អឹង :
សេចក្ដីប្រកាន់, ដំណើរប្រកាន់ខ្លួន, សេចក្ដីរឹងត្អឹង :
សេចក្ដីប្រកាន់, ដំណើរប្រកាន់ខ្លួន, សេចក្ដីរឹងត្អឹង :
“មានមានះ។”
ដែលប្រកាន់, ដែលប្រកាន់ខ្លួន, រឹងត្អឹង :
“មនុស្សមានះ គឺមនុស្សមុខរឹង, ចចេស។”
ប្រកាន់, ប្រកាន់ខ្លួន, មិនព្រមតាមគេ :
“កុំមានះពេក! (កុំប្រកាន់ពេក! កុំរឹងត្អឹងពេក!)។”
(ព.ពុ. ថា មានះមាន ៣ យ៉ាងគឺ ១ ប្រកាន់មាំស៊ប់ថា មានតែអញឯងជាអ្នកប្រសើរជាងគេ, ក៏មើលងាយគេឥតជឿស្ដាប់គោរពអ្នកណា; ២- ប្រកាន់មាំស៊ប់ថា គេនិងអញស្មើៗតែគ្នា គេម៉េចអញម៉េច ប្រហែលតែគ្នា, ក៏ឥតមានការសេពគប់រាប់រកយកគេជាគ្នា; ៣- ប្រកាន់មាំស៊ប់ថា អញឯងជាអ្នកទន់ខ្សោយថយថោកជាងគេ, គេដោយគេ អញដោយអញ, ក៏ឥតមានការប្រាស្រ័យនឹងគ្នា, ព្រោះមានះនេះ ជាប្រភពឬជាមូលដ្ឋាននៃសាមគ្គីភេទ ...)។