វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មិត្តទ្រុស្ត
គុ., ន. [មិត-ទ្រុស] (ជើង ត)
ដែលទ្រុស្តមិត្ត; ដំណើរទ្រុស្តមិត្ត :
ដែលទ្រុស្តមិត្ត; ដំណើរទ្រុស្តមិត្ត :
ដែលទ្រុស្តមិត្ត; ដំណើរទ្រុស្តមិត្ត :
“មនុស្សមិត្តទ្រុស្ត, ចិត្តមិត្តទ្រុស្តឬចិត្តមិត្តទ្រុះ; កុំធ្វើមិត្តទ្រុស្តរកគ្នា។”
(ម.ព. មិត្ត, ទ្រុស្តនិងទ្រុះ ផង)។