វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មិត្តសន្ថវភាព
ន. [មិត-តៈ-សន់-ថៈ-វ៉ៈ-ភាប]
ភាវៈឬភាពនៃការនៅរួបរួមជាមួយនឹងមិត្ត :
ភាវៈឬភាពនៃការនៅរួបរួមជាមួយនឹងមិត្ត :
ភាវៈឬភាពនៃការនៅរួបរួមជាមួយនឹងមិត្ត :
“មិត្តសន្ថវភាពនៃពួកជនអ្នកមានសាមគ្គី ជារសឆ្ងាញ់ជាងរសនៃភោជនាហារទាំងពួង ព្រោះឆ្ងាញ់យូរអង្វែងណាស់ (ព.ពុ.)។”