វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

មិលក្ខៈ

គុ., ន. [មិ-ល័ក-ខៈ]

ដែលមានភាសាមិនច្បាស់លាស់, ដែលនិយាយស្ដីមិនសូវត្រូវតាមខ្យល់អក្សរ; មនុស្សព្រៃ, មនុស្សអ្នកស្រុកចុងកាត់មាត់ញកឬដែលនៅឆ្ងាយពីទីប្រជុំជន :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៤ ន័យ
១

ដែលមានភាសាមិនច្បាស់លាស់, ដែលនិយាយស្ដីមិនសូវត្រូវតាមខ្យល់អក្សរ; មនុស្សព្រៃ, មនុស្សអ្នកស្រុកចុងកាត់មាត់ញកឬដែលនៅឆ្ងាយពីទីប្រជុំជន :

ឧទាហរណ៍

“មនុស្សមិលក្ខៈ; ពួកមិលក្ខៈ។”

២

ជាតិមិលក្ខៈ, មនុស្សជាតិមិលក្ខៈ (ហៅថា មិលក្ខមនុស្ស ក៏បាន)។

ឧទាហរណ៍

“”

៣

ប្រទេសដែលពួកមនុស្សមិលក្ខៈនៅ, បច្ចន្តជនបទ, ប្រទេសចុងកាត់មាត់ញក។

ឧទាហរណ៍

“”

៤

ភាសាមនុស្សមិលក្ខៈ។

ឧទាហរណ៍

“”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(បើស្ត្រីជា មិលក្ខាឬមិលក្ខី)។

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់