វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មឹង
សព្វ. [មឹង]
ចៅ, ឯង។ ខ្មែរប្រើជាពាក្យទ្រគោះឬមើលងាយ, ច្រើននិយាយ ឯងមឹង, ដូចជាថា :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ចៅ, ឯង។ ខ្មែរប្រើជាពាក្យទ្រគោះឬមើលងាយ, ច្រើននិយាយ ឯងមឹង, ដូចជាថា :
ឧទាហរណ៍
“វាហ៊ានពោលពាក្យឯងមឹងមករកខ្ញុំ។”
២
សម័យពីដើម ចៅក្រមហៅចោរដែលចាប់បានមកថា មឹង ដែរ :
ឧទាហរណ៍
“មឹងបានប្លន់គេមែនឬទេ? មឹងត្រូវឆ្លើយឱ្យត្រង់មក, មឹងកុំលាក់!”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់