វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មុខគួរ
កិ. [មុក-កួ]
គួរតែ, សមតែ, ល្មមតែ; ពាក្យសម្រាប់ប្រើជាជំនួយកិរិយាសព្ទបានទាំងបីកាល (អតីតកាល, បច្ចុប្បន្នកាល, អនាគតកាល) :
គួរតែ, សមតែ, ល្មមតែ; ពាក្យសម្រាប់ប្រើជាជំនួយកិរិយាសព្ទបានទាំងបីកាល (អតីតកាល, បច្ចុប្បន្នកាល, អនាគតកាល) :
គួរតែ, សមតែ, ល្មមតែ; ពាក្យសម្រាប់ប្រើជាជំនួយកិរិយាសព្ទបានទាំងបីកាល (អតីតកាល, បច្ចុប្បន្នកាល, អនាគតកាល) :
“មុខគួរឱ្យស្ដាយណាស់, មុខគួរឱ្យចង់សើច, មុខគួរនឹងឱ្យចង់ទៅ, មុខគួរឱ្យអាណិត។”