វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មុនិ
ន. [មុ-និ]
អ្នកប្រាជ្ញា។
អ្នកប្រាជ្ញា។
អ្នកប្រាជ្ញា។
“”
អ្នកដែលជាចម្បងជាងអស់អ្នកប្រាជ្ញ, អ្នកប្រាជ្ញឆ្នើម។
“”
អ្នកដែលជាទីពឹងរបស់ពួកអ្នកប្រាជ្ញ។
“”
អ្នកដែលជាធំជាងពួកអ្នកប្រាជ្ញ។
“”
ស្ដេចនៃពួកអ្នកប្រាជ្ញ (ពាក្យទាំង ៤នេះ សុទ្ធតែជាវិសេសនាមរបស់ព្រះសព្វញ្ញុពុទ្ធ) ; ខ្មែរច្រើនប្រើក្លាយជា មុនី, ជា មុនីកុញ្ជរ, មុនីនាថ, មុនីរាជ។
“”