វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មូទូ
គុ. [មូ-ទូ]
ដែលមានគំនិតរាក់, ទាល, មិនឈ្លាស; តូវម៉ូវឬតូវមម៉ូវ, កញ្ចប់កញ្ចូវ :
ដែលមានគំនិតរាក់, ទាល, មិនឈ្លាស; តូវម៉ូវឬតូវមម៉ូវ, កញ្ចប់កញ្ចូវ :
ដែលមានគំនិតរាក់, ទាល, មិនឈ្លាស; តូវម៉ូវឬតូវមម៉ូវ, កញ្ចប់កញ្ចូវ :
“មនុស្សទូមូ, ឫកមូទូ។”
ដែលមានគំនិតរាក់, ដែលមិនឈ្លាស, ដែលកញ្ចប់កញ្ចូវ :
“នាបីហៅគ្រូ កុំធ្វើមូទូ ចិត្តនោះឱ្យស្ងួន កុំធ្វើតម្កើង ចង់ធំតែខ្លួន ក្រែងបាបមកចួន នៅនាលោកិយ (ច្បាប់ក្រម)។”
(ប្រហែលជាក្លាយមកពី ទុមុ ទន់; អន់; ខ្សោយចំណេះទេដឹង?).