វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មូសិកទន្ត
ធ្មេញកណ្ដុរ។
ធ្មេញកណ្ដុរ។
ធ្មេញកណ្ដុរ។
“”
ខ្មែរប្រើពាក្យនេះជាវណ្ណយុត្តិមួយប្រភេទមានរូបជាគំនូសក្បៀសពីរ សណ្ឋានស្រដៀងនឹងធ្មេញកណ្ដុរ (") នេះ សម្រាប់ប្រើសម្លាប់បំបែរសំឡេងព្យញ្ជនៈ ៩តួគឺ ង, ញ, ន, ប, ម, យ, រ, ល, វ, មានសំឡេងជា ង៉, ញ៉, ន៉, ប៉, ម៉, យ៉, រ៉, ល៉, វ៉, និងប្រើដាក់ពីលើស្រៈ ិ ឱ្យជា ឺ។
“”
(ម.ព. ធ្មេញកណ្ដុរ ផង)។