វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មឿង
ន. [មឿង]
ខេត្ត, ទីរួមខេត្ត, ក្រុងតូច, ស្រុក, ប្រទេស។
ខេត្ត, ទីរួមខេត្ត, ក្រុងតូច, ស្រុក, ប្រទេស។
ខេត្ត, ទីរួមខេត្ត, ក្រុងតូច, ស្រុក, ប្រទេស។
“”
ទីប្រជុំក្រុង, ក្រុមអ្នករាជការរក្សាក្រុង :
“រាជការក្រុមមឿង គឺរាជការក្នុងទីប្រជុំក្រុង, រាជការគ្រប់យ៉ាងក្នុងក្រុង។”
ចៅហ្វាយខេត្ត (ពាក្យសម្រាប់ប្រើក្នុងសេចក្ដីណាមួយដែលទាក់ទងដោយរាជការខាងសៀមឬលាវ)។
“”
(មានតែក្នុងរជ្ជកាលពីដើម)។