វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មេគណ
ន. [មេ-គន់]
មេគណៈ គឺមេរបស់ពួក; ឋានន្តរសម្រាប់បព្វជិតខេត្តក្រៅ ដែលមានព្រះរាជប្រកាសតាំងច្រើនតែជាទីព្រះគ្រូនេះព្រះគ្រូនោះ ឬជាទីរាជាគណៈក៏មានខ្លះ, មាននាទីជាអ្នកត្រួតត្រាមើលការខុសត្រូវរបស់សង្ឃក្នុងខេត្តមួយៗក្នុងកម្ពុជរដ្ឋ :
មេគណៈ គឺមេរបស់ពួក; ឋានន្តរសម្រាប់បព្វជិតខេត្តក្រៅ ដែលមានព្រះរាជប្រកាសតាំងច្រើនតែជាទីព្រះគ្រូនេះព្រះគ្រូនោះ ឬជាទីរាជាគណៈក៏មានខ្លះ, មាននាទីជាអ្នកត្រួតត្រាមើលការខុសត្រូវរបស់សង្ឃក្នុងខេត្តមួយៗក្នុងកម្ពុជរដ្ឋ :
មេគណៈ គឺមេរបស់ពួក; ឋានន្តរសម្រាប់បព្វជិតខេត្តក្រៅ ដែលមានព្រះរាជប្រកាសតាំងច្រើនតែជាទីព្រះគ្រូនេះព្រះគ្រូនោះ ឬជាទីរាជាគណៈក៏មានខ្លះ, មាននាទីជាអ្នកត្រួតត្រាមើលការខុសត្រូវរបស់សង្ឃក្នុងខេត្តមួយៗក្នុងកម្ពុជរដ្ឋ :
“មេគណ ទុកស្មើអភិបាលខេត្តខាងអាណាចក្រ។”
មន្ត្រីសង្ឃដែលមានសមណស័ក្ដិខ្ពស់ជាងអនុគណគ្រប់ស្រុកក្នុងខេត្ត។
“”
មេគណក្នុងក្រុង។
“”