វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មេតាន
ន. [មេ-តាន]
(គីមី.) ឧស្ម័នដែលគ្មានពណ៌ គ្មានក្លិន ដែលងាយដុត និងប្រើប្រាស់ជាឥន្ធនៈ :
(គីមី.) ឧស្ម័នដែលគ្មានពណ៌ គ្មានក្លិន ដែលងាយដុត និងប្រើប្រាស់ជាឥន្ធនៈ :
(គីមី.) ឧស្ម័នដែលគ្មានពណ៌ គ្មានក្លិន ដែលងាយដុត និងប្រើប្រាស់ជាឥន្ធនៈ :
“តើឧស្ម័នមេតាន និងឧស្ម័នកាបូនិក មួយណាបំផ្លាញបរិស្ថានខ្លាំងជាង?។”