វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មេធាវី
ន. [មេ-ធា-វី]
ដែលមានមេធា; អ្នកប្រាជ្ញ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលមានមេធា; អ្នកប្រាជ្ញ។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ស្មាក្ដី :
ឧទាហរណ៍
“ទៅពឹងមេធាវីឱ្យជួយក្នុងរឿងក្ដី។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(បើស្ត្រីជា មេធាវិនីឬមេធិនី)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់