វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មេលំ
ន. [មេ-លំ]
ស្នូកមានសណ្ឋានជាកែងសម្រាប់គ្របត្រង់ប្រសព្វមុខស្លឹក, ស្បូវឬក្បឿង ជាជំនួសព្រំ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ស្នូកមានសណ្ឋានជាកែងសម្រាប់គ្របត្រង់ប្រសព្វមុខស្លឹក, ស្បូវឬក្បឿង ជាជំនួសព្រំ។
ឧទាហរណ៍
“”
២
(ព.ប្រ.) មនុស្ស សត្វ ឬឈើ ដែលជាចាស់ឬជាប្រធានលើគេក្នុងពួកមួយៗ :
ឧទាហរណ៍
“មេលំស្រុក, មេលំក្រោល, មេលំព្រៃ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់