មោឃ

ដែលសោះសូន្យ, ឥតប្រយោជន៍, អសារឥតការ, ឥតអំពើ; ទទេ, ឃែត, ចោលម្សៀត :

ការឥតប្រយោជន៍, ការឥតអំពើ។

ចាស់ឥតអំពើ (ចាស់ត្នោតចាស់ដូង) គឺអ្នកដែលមានវ័យចាស់ហើយ តែជាមនុស្សពាលមិនស្គាល់ខុសត្រូវ; បើស្ត្រីជា មោឃជិណ្ណា ឬ មោឃព្រឹទ្ធា។

(ម.ព. មោឃជិណ្ណ)។

បុរសឥតអំពើ, បុរសសោះសូន្យ (ចាកប្រយោជន៍ឬចាកមគ្គផលដែលគួរបានក្នុងវេលានោះឬក្នុងជាតិនោះ), ប្រុសចោលម្សៀត។

(ម.ព. មោឃជិណ្ណ)។

(ម.ព. មោឃជិណ្ណ)។

(ម.ព. មោឃវាទ)។

ពាក្យឥតអំពើ, សម្ដីឥតប្រយោជន៍, សម្ដីចោលម្សៀត។

(ម.ព. មោឃវាទី)។

អ្នកដែលពោលពាក្យឥតប្រយោជន៍។

សញ្ញាឬសន្យាឥតអំពើ គឺសន្យាឥតប្រយោជន៍ទទេគ្មានផ្លូវសេចក្ដីនឹងសើរើ ឬប្ដឹងតវ៉ាបាន។