វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មោនេយ្យភាព
ន. [មោ-នៃ-យៈ-ភាប]
ភាពឬភាវៈជាអ្នកប្រាជ្ញ, បែបបទឬសណ្ដាប់ធ្នាប់របស់អ្នកប្រាជ្ញ :
ភាពឬភាវៈជាអ្នកប្រាជ្ញ, បែបបទឬសណ្ដាប់ធ្នាប់របស់អ្នកប្រាជ្ញ :
ភាពឬភាវៈជាអ្នកប្រាជ្ញ, បែបបទឬសណ្ដាប់ធ្នាប់របស់អ្នកប្រាជ្ញ :
“អ្នកប្រាជ្ញមានលម្អដោយមោនេយ្យភាព។”