វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មោះមុត
គុ. [មោះ-មុត]
ដែលក្លាហាន, អង់អាច, ដែលមានចិត្តមុត ឥតញញើត :
ដែលក្លាហាន, អង់អាច, ដែលមានចិត្តមុត ឥតញញើត :
ដែលក្លាហាន, អង់អាច, ដែលមានចិត្តមុត ឥតញញើត :
“ចិត្តមោះមុត, មនុស្សមោះមុត។”
ដែលក្លាហាន, ដែលអង់អាច :
“ធ្វើការមោះមុត (កុំសរសេរ មុះមុត)។”