វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
មំសំ
ន. [ម័ង-ស័ង] ឬ [មាំង-ស៊ាំង]
សម្រាប់អ្នកបួស, សម្រាប់គ្រហស្ថអ្នកកាន់សីល ឬសម្រាប់និយាយទៅរកឥស្សរជន ច្រើនហៅសាច់សត្វទាំងពួងថា មំសំ :
សម្រាប់អ្នកបួស, សម្រាប់គ្រហស្ថអ្នកកាន់សីល ឬសម្រាប់និយាយទៅរកឥស្សរជន ច្រើនហៅសាច់សត្វទាំងពួងថា មំសំ :
សម្រាប់អ្នកបួស, សម្រាប់គ្រហស្ថអ្នកកាន់សីល ឬសម្រាប់និយាយទៅរកឥស្សរជន ច្រើនហៅសាច់សត្វទាំងពួងថា មំសំ :
“មំសំមាន់, មំសំជ្រូក ឬ មំសំសូករៈ, មំសំគោ។ល។”