វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ម៉ង់ៗ
គុ.កិ. [ម់ង់-ម៉ង់]
ដែលនៅតែម្នាក់ឯង, ដែលនៅត្រមោចត្រមង់ក្នុងទីស្ងាត់ជ្រងំ គ្មានគ្នាជាគម្រប់ពីរ :
ដែលនៅតែម្នាក់ឯង, ដែលនៅត្រមោចត្រមង់ក្នុងទីស្ងាត់ជ្រងំ គ្មានគ្នាជាគម្រប់ពីរ :
ដែលនៅតែម្នាក់ឯង, ដែលនៅត្រមោចត្រមង់ក្នុងទីស្ងាត់ជ្រងំ គ្មានគ្នាជាគម្រប់ពីរ :
“អង្គុយម៉ង់ៗ, នៅម៉ង់ៗតែម្នាក់ឯង។”