វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ម៉ាក់
ន. [ម៉ាក់]
ម៉ែ, ម្ដាយ។ ពាក្យទំយើសម្រាប់កូនក្មេងហៅម្ដាយ (ច្រើននិយាយចំពោះតែអ្នកក្រុង)។ ពាក្យ ម៉ាក់ នេះមានប្រភពដើមជា មា ឬ ម៉ា, មាន៑ (សំ.បា. ថា "រាប់, រាប់រក, រាប់អាន") ចេញមកជា មាតា, មាត្ឫ, ម៉ែ, ម្ដាយ, ម៉ាក់, ម៉ាម៉ង់, មែរ ...ចេញទៅទៀតជា មាតុច្ឆា "ម្ដាយមីងខាងម្ដាយ", មាតុលៈ "ឪពុកធំឬមាខាងម្ដាយ" មាតុលានី "ម្ដាយធំ ឬ ម្ដាយមីងខាងម្ដាយ" ...ក៏មកតែអំពី មា ឬ ម៉ា, មាន៑ នេះឯង, ដែលមានអត្ថន័យថា "រាប់អានយ៉ាងជិតស្និទ្ធ" សម្រេចរូបជានាមនាមថា "ស្ត្រីអ្នករាប់អានកូនរបស់ខ្លួនយ៉ាងជិតស្និទ្ធ", ជាគូគ្នានឹងពាក្យ បា ឬ ប៉ា សំ.បា. ថា "ចិញ្ចឹម, រក្សា" ...។